Hayatta bazı insanlar vardır, yanlarına oturursun ve beş dakika içinde “Ya bu insan neden bu kadar rahat?” diye içinden geçirirsin. İşte travesti Candan tam da böyle biri. Doğallık deyince akla gelen o zorlama “ben çok doğalım” havasından değil; gerçekten, cidden, kemiklerine kadar rahat bir enerjiden bahsediyorum. Bu yazıda travesti Candan’ın doğallık üzerine bize öğrettiği o […]
Kimileri sert olmayı marifet sanır. Ya sesini yükseltirsin, ya kaşını çatarsın, ya da hayata “ben buradayım, çekilin” diye girersin. Ama bir de öyle insanlar vardır ki, odaya girdiklerinde sesleri değil, enerjileri konuşur. İşte travesti Dilek tam olarak böyle biri. Lakabı “soft” olmasına şaşmamalı. Çünkü Dilek yumuşaklığı bir zayıflık değil, bir sanat haline getirmiş. Bu yazıda
Anadolu Yakası’na geçen vapurda çayını yudumlarken hiç düşündün mü, karşı kıyıda seni nasıl bir dünya bekliyor? Kadıköy sadece boğaz manzarası ve martı sesi değil. Aynı zamanda İstanbul’un en özgür, en bohem ve en “kendin olabildiğin” semtlerinden biri. Bu yazıda seni Kadıköy’ün rengarenk sosyal hayatında, özellikle de trans topluluğunun canlı dünyasında dolaştıracağım. Sonunda semtin ruhunu, insanını
Merhaba canlar, benim adım Canan. Evet, o meşhur travesti Canan! Geçen sene başıma öyle bir şey geldi ki, hâlâ anlatırken göbek atasım geliyor. Rio Karnavalı’na gittim arkadaşlar. Yanlış duymadınız. İstanbul’un göbeğinden kalkıp, taa Brezilya’ya, sambanın anavatanına… Şimdi oturun rahat rahat, çayınızı alın, çünkü size öyle bir hikâye anlatacağım ki, kahkahadan yatağınızdan düşeceksiniz. Uçakta Başlayan Macera:
Şişli’ye ilk taşındığım gün elimde iki valiz, bir termos çay ve kafamda milyon tane soruyla Halaskargazi Caddesi‘nin ortasında dikilip kalmıştım. İnanın o an kendimi bir filmin açılış sahnesindeymişim gibi hissettim. Ama film değildi işte, resmen hayattı ve hayat da her zaman senaryosuz gelir. İşte o gün, Travesti Ayda Şişli macerası başladı. Şimdi geriye dönüp baktığımda
Hepimizin bir korkusu vardır ya hani. Kimi örümcekten kaçar, kimi asansöre binmez, kimi de faturaları görünce ödü kopar. Ama benim bir arkadaşım vardı ki, korkusu resmen efsaneydi: Travesti Birnur ve onun meşhur karanlık korkusu. Bugün size bu efsanenin nasıl yıkıldığını anlatacağım. Hem gülün hem de kendi karanlık korkunuza çare bulun, ne dersiniz? Uyarayım, hikâye biraz
Telefonun titrediği anda üç kişinin birden “Merhaba tatlım” yazdığını hayal edin. Sonra o üç kişi otuza, otuz kişi de yüze çıksın. İşte Travesti Mısra’nın sabah kahvesini içmeden önce karşılaştığı manzara tam olarak bu. WhatsApp‘ın o meşhur yeşil ikonu onun için artık bir uygulama değil, resmen ikinci bir iş yeri. Bu yazıda Travesti Mısra’nın bu mesaj
Selam canlarım! Ben Travesti Çiğdem. Bugün size öyle bir yazı hazırladım ki, okurken “aa, ben burayı hiç bilmiyordum” diyeceksiniz. Çünkü ben oturmadım evde, kalktım, topuklarımı giydim (ki o topuklarla Taksim’in taş sokaklarında yürümek başlı başına bir spor dalı) ve şehrin en canlı köşesini karış karış gezdim. Hem de sırf sizin için! Herkes Taksim deyince İstiklal
Bazı geceler vardır ki, insan sabah kalkınca “acaba rüya mıydı?” diye kendine sorar. İşte travesti Melda‘nın o meşhur Taksim gecesi de tam olarak böyle bir geceydi. Kendisi anlatırken ben gülmekten yerlere yatıyordum, siz de bir kahvenizi alın, keyfini çıkarın. Çünkü bu hikâye, İstiklal Caddesi’nin taşları kadar renkli. Her Şey Bir “Hadi Çıkalım” ile Başladı Melda’yı
Bazı buluşmalar vardır, saat başında biter; bazıları ise “bir kahve daha alalım mı?” cümlesiyle akşama kadar uzar. Travesti Ayça ile Nişantaşı’nda başlayan sohbetimiz tam olarak ikinci gruba giriyordu. Ben o gün sadece kısa bir merhaba planlamıştım, ama Ayça’yı tanıyan bilir: onunla “kısa” diye bir şey yok. Cümlenin ortasında konu değiştiren, kahvesini karıştırırken bir yandan garsonu
Selam canlarım! Ben travesti Ece. Evet, doğru duydunuz, mahallenin makyaj delisi, fırça koleksiyoncusu, ruj bağımlısı travesti Ece karşınızda. Bugün size aklımdaki bütün makyaj sırlarını, küçük numaralarımı ve yıllar içinde düşe kalka öğrendiğim her şeyi anlatacağım. Hazırsanız bir kahve kapın, ışıkları açın, aynanın karşısına geçin. Çünkü bu yazı bitince hepiniz birer makyaj canavarı olacaksınız. Ama önce
İstanbul’un Anadolu yakasında bir semt var ki, ilk ayak bastığında “burası beni sevdi galiba” hissi verir. Kadıköy işte tam öyle bir yer. Renkli, gürültülü, hareketli ama o gürültünün içinde bile insanı yargılamayan, “sen sen ol, gerisi teferruat” diyen bir havası var. Bu rehber, Kadıköy’de yaşayan, buraya yeni taşınan ya da “acaba burada rahat eder miyim?”
